Aktualności

22 kwietnia delegacja Ochotniczego Szwadronu 3 Pułku Ułanów Śląskich, na zaproszenie Fundacji Oddziału Kawalerii Ochotniczej im. Pułku 4-go Ułanów Zaniemeńskich miała zaszczyt wziąć udział w uroczystościach upamiętniających 104 rocznicę wyzwolenia Wilna. Na służbę przy grobie matki marszałka Józefa Piłsudskiego pochowanej wraz z jego sercem na wileńskim cmentarzu, na Rossie stawiły się również delegacje Ochotniczego Szwadronu Kawalerii im. 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego, Szwadronu Kawalerii Ochotniczej w Barwach 9 Pułku Ułanów Małopolskich, 11 Pułku Ułanów wraz z wileńskim harcerstwem i kontynuatorami tradycji oddziałów Armii Krajowej.

Obecna na cmentarnym wzgórzu Konsul RP na Litwie Irmina Szmalec w ciepłych słowach zwróciła się do organizatorów i uczestników, podkreślając niebagatelną wartość pielęgnowania tradycji dokonań polskiego oręża w momencie odtwarzania państwa polskiego po pierwszowojennej zawierusze i upadku cesarstw zaborczych. Złożenie wiązanek kwiatów, zapalenie zniczy w asyście warty honorowej wystawionej przez kawalerzystów ochotników z całej Polski, oraz przy dźwiękach trąbki, szczególnie wzruszających w momencie odgrywania sygnału „Śpij kolego” nadało uroczystości podniosłego charakteru. Trębaczem był szwoleżer „od marszałka”, w siwej ułance z amarantowymi wyłogami. Następnie pododdziały przemieściły się na cmentarz na Antokolu, by odwiedzić mogiły setek bezimiennych Polaków poległych za ojczyznę w Pierwszej Wojnie Światowej oraz świeżo odkrytą i wyczyszczoną kwaterę poległych w roku 1919 ułanów z Pułku 4-go.

Po blinowo-kartaczowym obiedzie, którego podsumowaniem była degustacja wileńskiego trzydziewiątkowego likieru, pomysłodawca i organizator, rtm. ko. Filip Kamizela podziękował uczestnikom za przybycie, udział w uroczystościach oraz zaangażowanie i wręczył pododdziałom pamiątkowe medale i odznaki.

Zwiedzanie starego miasta, którego punktem kulminacyjnym było, rzecz jasna, odwiedzenie Sanktuarium Matki Boskiej Ostrobramskiej stanowiło ostatni punkt programu przed udaniem się ułanów i szwoleżerów do kościoła pod wezwaniem św. Filipa Archanioła na uroczystą mszę. Podniosłość mundurowej liturgii i płomienne kazanie, przy obecności wileńskich Polaków zapewne na zawsze wryje się w pamięć uczestników.

Finalny akcent wizyty na Litwie i obchodów rocznicowych miał miejsce na cmentarzu parafialnym w Berżnikach, w niedzielę 23 kwietnia, gdzie o godzinie 10:00 nad grobami leżących obok siebie Polaków i Litwinów kawaleryjskie delegacje ponownie wystawiły warty, złożyły kwiaty i oddały hołd poległym w walkach operacji niemeńskiej. Pamiątkowe fotografie, wymiana kontaktów i braterskie pożegnania z deklaracjami rozwijania tak doskonale układającej się współpracy międzypułkowej zakończyły uroczystości rocznicowe.

Powrót do miejsc zakwaterowań obfitował w  niekończące się dyskusje o wrażeniach, przeżyciach i wspomnieniach. Podsumowując trzydniową służbę „z niebieskimi czwartakami” ułani OS3PUS stwierdzają, że w kolejnym roku chętnie podejmą rękawicę trudu 1600 km podróży by ponownie oddać hołd przelanej polskiej krwi na Wileńszczyźnie.

Autor posta:   Adam Mankiewicz

Ochotniczy Szwadron 3 Pułku Ułanów Śląskich życzy wszystkim – Wesołego Alleluja !!!

Staropolskim obyczajem dużo szynki razem z jajem, miodu pełne baryłeczki oraz trochę gorzałeczki. No, a w lany poniedziałek – na kark wody pełen dzbanek.

26 marca 2023 roku w czasie trwania naszego treningu szwadronowego odwiedziła nas ekipa telewizyjna programu TVP3. Zajęcia z musztry konnej oraz władania szablą i lancą z konia odbyły się w naszym nowym ośrodku szkoleniowym –  Sportowy Klub Jeździecki „SZWADRON” Rybnik w miejscowości Stodoły.
Kolejne odcinki będzie można zobaczyć w TVP 3 Katowice w piątki o 19.10 i TVP stream w programie ” Mój konik” będący cyklem materiałów w „Pokoju na Poddaszu”.

W imieniu Ochotniczego Szwadronu 3 Pułku Ułanów Śląskich składamy najserdeczniejsze życzenia wszystkim Paniom w dniu ich święta.

„Dzień Kobiet – jak inne dni od święta,

wymuszają właśnie na nich, by chatka była sprzątnięta,

i uśmiech gościł na twarzy.

By taką była Panią piękną, jak znany obraz na wystawie

a kobieta od święta, o spokoju tylko marzy.”

28 sierpnia 1939 roku w godzinach przedpołudniowych 3 Pułk Ułanów Śląskich (bez 3. i 4. szwadronu) wymaszerował ze swoich koszar w Tarnowskich Górach aby zająć pozycje obronne w rejonie Koszęcin – Cieszowa. Szefem 2. szwadronu dowodzonego przez por. Jerzego Grzybowskiego był w tym czasie st. wachm. Antoni Wojciechowski (1900-1972).
W ostatnim dniu walki pułku tj. 20 września 1939 roku w rozkazie bojowym podpisanym w zastępstwie dowódcy przez rtm. Stefana Sołtysika został on awansowany do stopnia chorążego oraz odznaczony Krzyżem Walecznych oraz Krzyżem Zasługi z Mieczami.
Ponadto w dniu 3 maja 1938 otrzymał brązowy a 15 kwietnia 1939 roku srebrny Medal za Długoletnią Służbę – zdjęcia dyplomów pod tekstem.
10 grudnia 1924 roku wtedy jeszcze plutonowy Antoni Wojciechowski nabył prawo do założenia żołnierskiej Odznaki Honorowej Pułku 3. Ułanów co potwierdza załączona poniżej legitymacja nr.1007 podpisana przez płk. Cypriana Bystrama – ówczesnego dowódcę pułku.
Już w lutym 1939 roku szef ówczesnego Departamentu Kawalerii powołał st. wachm. Antoniego Wojciechowskiego do przystąpienia do egzaminu na stopień chorążego mającego się odbyć w listopadzie co z oczywistych względów nie doszło już do skutku. Zdjęcie zaświadczenia o awansie z dnia 05.12.1959 roku podpisane przez byłego dowódcę 3 Pułku Ułanów Śląskich płk. rez. Czesława Chmielewskiego zamieszczono pod tekstem.
Tuż przed wybuchem II wojny światowej 24 sierpnia 1939 roku wysłał on swoją żonę Stanisławę do miejscowości Nisko nad Sanem gdzie wspólnie zamieszkali po zakończeniu działań wojennych co dokumentuje zachowany rozkaz wyjazdu.
Utrzymywał stały kontakt z byłymi oficerami 3 Pułku Ułanów Śląskich na co wskazują listy wysyłane z niemieckich obozów jenieckich oraz z Anglii.
W szczególności korespondencja z zastępcą dowódcy pułku mjr. Janem Zapolskim ukazuje jak ścisłe więzy łączyły ze sobą byłych żołnierzy Pułku 3. Ułanów i jak dbano o zachowanie w pamięci prawdziwej historii tej jednostki.
Dzięki nawiązaniu kontaktu przez zaprzyjaźniony z nami Szwadron Kawalerii im. 3 Pułku Ułanów Śląskich z Biszczy z panem Władysławem Potockim z Niska nad Sanem otrzymaliśmy fotografie rodzinnych dokumentów i zdjęć po chor. Antonim Wojciechowskim które zamieszczono pod poniższym tekstem. Pierwsze cztery zdjęcia zostały opisane przez pana Władysława Potockiego następująco:
– „Podoficerowie zawodowi 3 Pułku Ułanów, pierwszy od lewej wachmistrz szef drugiego szwadronu starszy wachmistrz Antoni Wojciechowski”.
– „Stoi piąty od prawej w pierwszym rzędzie st. wachm. A. Wojciechowski”. W rzeczywistości 5. od lewej …
– „Szkoła Podoficerska 3 Pułku Ułanów rok 1935 siedzi szósty od prawej dowódca 3P.U. płk. Kazimierz Żelisławski, siedzi trzeci od lewej st. wachm. A. Wojciechowski”.
– „Powrót drugiego szwadronu do koszar, na czele szef 2. szwadronu st. wachm. A. Wojciechowski”. Zdjęcie wykonane na rynku w Tarnowskich Górach …
Kolejne zdjęcie wraz z dedykacją z września 1936 roku przedstawia rtm. Stefana Sołtysika – II. zastępcę dowódcy pułku.
Następna fotografia została wykonana na zawodach konnych – drugi z lewej, salutujący st. wachm. Antoni Wojciechowski na koniu „Wojtek” – w tle widoczna jest wieża ciśnień znajdująca się na przeciwko koszar przy ul. Opolskiej w Tarnowskich Górach.
Kolejne zdjęcia wraz z opisami na których został uwieczniony st. wachm. Antoni Wojciechowski pochodzą z kolekcji rotmistrza Romana Medwicza – obecie znajdują się w moich prywatnych zbiorach.
Zamieszczone listy to korespondencja z Oflagu w Murnau i Londynu od mjr. Jana Zapolskiego – I. zastępcy dowódcy pułku i rtm. Jerzego Rościszewskiego – dowódcy szwadronu gospodarczego.
Zdjęcia grobu chor. Antoniego Wojciechowskiego pochowanego na cmentarzu parafialnym w Nisku wykonał kolega Marcin Magoch z Księżpola.
Wypisy z rozkazu bojowego z dnia 20 września 1939 zamieszczono z publikacji „Boje  wrześniowe Pułku 3. Ułanów Śląskich” autorstwa Stefana Sołtysika będące jednym z rozdziałów książki „Żołnierze Września” – Instytut Wydawniczy PAX, 1971.

Autor tekstu: Leszek Kasiarz

 

Wspominając działalność naszego stowarzyszenia w zeszłym roku na plan pierwszy wysuwa się dzień 26 czerwca i uroczystość odsłonięcia tablicy pamiątkowej na bramie tarnogórskich koszar w ramach obchodów święta pułkowego Ochotniczego Szwadronu 3 Pułku Ułanów Śląskich powiązana bezpośrednio z setną rocznicą wkroczenia wojska polskiego do Tarnowskich Gór. W najnowszym numerze „Zeszytów Tarnogórskich nr.85/22” wydawanych przez Instytut Tarnogórski prowadzony przez dr hab. inż arch. Marka Wrońskiego ukazał się obszerny opis tych wydarzeń wraz ze zdjęciami i ilustracjami. Oczywiście nie zabrakło też rysu historycznego przedstawiającego wkroczenie do Tarnowskich Gór Batalionu Honorowego 27 Pułku Piechoty na czele z dowódcą płk. Edwardem Nowakiem jak i Szwadronu Honorowego Pułku 3. Ułanów dowodzonego przez rtm. Ignacego Kowalczewskiego popartego publikacją całej serii archiwalnych zdjęć.

Serdecznie polecamy do pochylenia się nad tą publikacją zawierającą szereg nowych faktów historycznych związanych z tymi wydarzeniami.

Autor posta:  Leszek Kasiarz

 

Zarząd Stowarzyszenia Ochotniczy Szwadron 3 Pułku Ułanów Śląskich życzy wszystkim dużo zdrowia, szczęścia i pomyślności w Nowym 2023 Roku.

Ostatnim rzutem na przysłowiową taśmę w listopadowym numerze miesięcznika społeczno-kulturalnego „Śląsk” oraz grudniowym wydaniu miesięcznika „Kurier Wnet” ukazały się artykuły przypominające obchody  100-lecia przyłączenia Tarnowskich Gór do Polski. Do uroczystości tych czynnie włączyło się stowarzyszenie Ochotniczy Szwadron 3 Pułku Ułanów Śląskich które w dniu 26 czerwca 2022 roku odsłoniło wraz z przedstawicielem fundatora IPN tablicę pamiątkową na bramie byłych koszar pułku i wzięło udział konno w pochodzie przechodzącym ulicami Tarnowskich Gór, przypominając tym samym mieszkańcom o „żółtych” ułanach którzy równe 100 lat temu znaleźli swój dom w tym mieście.

Autor posta:     Leszek Kasiarz

12 listopada 2022 roku kawalerzyści Ochotniczego Szwadronu 3 Pułku Ułanów Śląskich zostali zaproszeni przez zaprzyjaźnioną z nami Sekcję Kawaleryjską w barwach 17. Pułku Ułanów Wielkopolskich na rajd konny startujący z historycznych stajni na wyspie w Kędzierzynie Koźlu. To piękne miejsce zarządzane przez naszego kolegę Pawła ma bardzo ciekawą historię.

Z kroniki księdza Augustyna Weltzela dowiadujemy się iż 30 lipca 1876 roku na kozielskiej sztucznej wyspie rozpoczęło działalność Pruskie Królewskie Stado Ogierów które na 15 hektarach wybudowało cały kompleks budynków dla przyszłej stadniny. Powstał budynek administracyjny, 7 stajni, 11 domów dla pracowników obsługi, kryta ujeżdżalnia, łaźnia, kuźnia, magazyny pasz i stodoły. W zaadoptowanym XVIII wiecznym budynku wartowni nr 2 w kształcie podkowy umieszczono stajennych najczęściej byłych kawalerzystów. Sprowadzono tu na początek 60 ogierów rasy oldenburskiej i wschodniofryzyjskiej sukcesywnie powiększając to stado. To właśnie tu po latach udało się wyhodować górnośląską rasę konia użytkowego – Schlesisches Warmblut.
W roku 1939 w stajniach tych znajdowało się jeszcze około 330 koni. Po zakończeniu II Wojny Światowej utworzono tu w 1946 roku Państwowe Stado Ogierów w celu wznowienia hodowli koni.
Jeszcze w latach 70-tych XX wieku przekształcono je w Stadninę Koni Zakład nr 10 będącą już jednak częścią Stadniny Koni w Prudniku.
To właśnie w tym miejscu organizatorzy zapewnili naszym rumakom i nam miejsca noclegowe jak i wspaniałe wyżywienie.
W czasie samego rajdu mieliśmy okazję wraz z prowadzącymi kawalerzystami w barwach 17 Pułku Ułanów Wielkopolskich im. Króla Bolesława Chrobrego zwiedzić urokliwe tereny wokół Kedzierzyna Koźla i przeżyć niewątpliwą atrakcję jaką była przeprawa promowa przez Odrę.

Za niezapomniane wrażenia, zapewnienie nam wszelkich wygód i doskonałą organizację rajdu składamy wielkie podziękowania oraz jak zawsze zapraszamy na Górny Śląsk …

Autor zdjęć: Ryszard Hess
Autor filmiku na YouTube: Adam Mankiewicz

Autor posta: Leszek Kasiarz