Aktualności

W dniach 23-24 sierpnia 2025 roku w Grudziądzu odbył się XXXVI Zjazd Kawalerzystów i Rodzin Kawaleryjskich w 100 rocznicę wręczenia sztandaru dla Oficerskiej Szkoły Kawalerii oraz 105. rocznicę powstania Centrum Wyszkolenia Kawalerii. Jednocześnie był to 30. Zjazd Centrum Wyszkolenia Kawalerii Ochotniczej. Oficjalnym organizatorem uroczystości rocznicowych była Fundacja na Rzecz Tradycji Jazdy Polskiej oraz Federacja Kawalerii Ochotniczej RP.

Oczywiście nie mogło zabraknąć i naszych kawalerzystów reprezentujących Stowarzyszenie Ochotniczy Szwadron 3 Pułku Ułanów Śląskich. Nasze dzielne rumaki znalazły schronienie w stajniach starych koszar im. ks. Józefa Poniatowskiego należących onegdaj do CWK. Uczestniczyliśmy w Szlaku Pamięci, odwiedzając miejsca związane z historią Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Przedstawiciele naszego szwadronu wzięli udział w finale Kawaleryjskich Mistrzostw Polski we Władaniu Bronią Konno, w konkurencjach lancy i szabli które odbyły się na Błoniach Nadwiślańskich oraz Rewii Kawalerii. W jej trakcie nastąpiła prezentacja oddziałów, promocja absolwentów Centrum Wyszkolenia Kawalerii Ochotniczej oraz wręczenie sztandaru dla CWKO. Matką chrzestną sztandaru została pani rotmistrz Karola Skowrońska (prezes Fundacji na Rzecz Tradycji Jazdy Polskiej), ojcem chrzestnym – pan Maciej Glamowski (prezydent miasta Grudziądz).

Sobotnie uroczystości zakończyła niezwykle barwna defilada wszystkich pododdziałów.

Następnego dnia po Mszy Świętej w Bazylice Kolegiackiej uczestnicy złożyli kwiaty pod pomnikami Żołnierza Polskiego i Marszałka Józefa Piłsudskiego, oraz mieli możliwość zwiedzenia wystawy „Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu 1920 – 1939”.

W naszej pamięci pozostaną na długo wspomnienia z chwil spędzonych w stolicy polskiej kawalerii – „kawaleryjskiej Alma Mater”.

Autor posta: Leszek Kasiarz

Kolejny już raz na zaproszenie Koła Terenowego „Dobieszowice”, Stowarzyszenia „Pro Fortalicium” przedstawiciele Stowarzyszenia

Ochotniczy Szwadron 3 Pułku Ułanów Śląskich 15 Sierpnia zawitali na Obchody Święta Wojska Polskiego które odbyły się przy Schronie Bojowym nr.52 w Dobieszowicach. Nasi kawalerzyści w dynamicznym pokazie władania szablą i lancą z konia na torze pozorników wzbudzili uznanie i szeroki aplauz licznie zgromadzonej publiczności.

Chciałbym także przypomnieć o Święcie Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny oraz o uroczystości która miała miejsce w Piekarach Śląskich dokładnie 100 lat temu. 15 sierpnia 1925 r. odbyła się uroczysta koronacja cudownego obrazu Matki Boskiej Piekarskiej przez nuncjusza papieskiego, arcybiskupa Wawrzyńca Lauri, a jej głównym inicjatorem był kardynał August Hlond – ówczesny administrator Górnego Śląska.

Matka Boska Piekarska jest patronką Pułku 3. Ułanów którego historię i tradycje kultywują członkowie naszego stowarzyszenia, a jej wizerunek został umieszczony na płacie sztandaru Ochotniczego Szwadronu 3 Pułku Ułanów Śląskich.

Autor posta:     Leszek Kasiarz

Po pięciu latach przerwy do Gniazdowa powrócił VI Festiwal Miłośników Koni i Muzyki „Z KOPYTA” gdzie na zaproszenie burmistrza Gminy i Miasta Koziegłowy – pana Jacka Ślęczka stowarzyszenie Ochotniczy Szwadron 3 Pułku Ułanów Śląskich wystawiło sekcję konną i namiot wystawienniczy. Miejsce to jest nierozerwalnie związane z historią Pułku 3. Ułanów. W dniu 2 września 1939 roku w Gniazdowie stacjonował odwód pułku który wziął bezpośredni udział w Bitwie pod Woźnikami. W Koziegłowach przebywał w tym czasie sztab całej Krakowskiej Brygady Kawalerii. Bezpośrednio po bitwie 3 Pułk Ułanów Śląskich pomimo poniesionych strat w pełnym porządku zajął wyznaczony mu w Gniazdowie przejściowy punkt obrony, po czym wymaszerował w kierunku miejscowości Poręba. Nasz udział w festiwalu miał przypomnieć właśnie te wydarzenia …

Zamieszczone zdjęcia wykonał pan Adam Mankiewicz i autor tekstu.

Autor posta: Leszek Kasiarz

W dniu dzisiejszym 1 sierpnia 2025 roku przypada 81. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego i wszyscy obchodzimy uroczyście Narodowy Dzień Pamięci Powstania Warszawskiego. O 17.00 – pamiętnej Godzinie „W” jak co roku zawyją syreny alarmowe, a ruch uliczny zostanie wstrzymany na minutę by uczcić pamięć powstańców warszawskich.
Z historią tamtych bohaterskich i tragicznych wydarzeń związana jest także postać kawalerzysty Pułku 3. Ułanów „Dzieci Warszawy” Albina Jasińskiego który stracił wtedy życie wraz z całą swoją najbliższą rodziną.
Informacje te pochodzą od pani Beaty Płaczek która udostępniła nam wszystkie informacje i zdjęcia wuja (brata babci) które zachowały się w jej rodzinnych archiwach po Albinie Jasińskim:

„Albin Jasiński ur. 18 lutego 1898 roku w Kłodawie.
Rodzice – Edward Jasiński i Rozalia z Głowackich.
Żona – Stanisława Zenobia ur. 1897 nazwiska panieńskiego nie znam.
Dzieci – Zofia i Zygmunt.
To tyle z takich ogólnych info, które posiadam.
Albin wraz z żoną i dwójką dzieci zginął podczas bombardowania Woli w sierpniu 1944 roku.
Wszystkie dokumenty pewnie przepadły podczas zbombardowania jego domu. Zachowały się tylko zdjęcia, które babcia miała w albumie.
Ich symboliczny grób jest na Powązkach obok grobu dzieci jego brata, którzy zostali rozstrzelani przy wyjściu z kanałów.
Na rewersie zdjęć nic nie ma.
Albin wraz z żoną i dwójką dzieci zginął podczas bombardowania Woli w sierpniu 1944.
On nie ma grobu. Ciał nigdy nie odnaleziono. Obok jego bratanków na Powązkach jest symboliczna tabliczka jako nn.
Ich symboliczny grób jest na Powązkach obok grobu dzieci jego brata, którzy zostali rozstrzelani przy wyjściu z kanałów.
Przy tych grobach jest ta tablica (zdjęcie poniżej).
I taka ciekawostka…
zachowała się jedna z wielu kartek, którą rodzina rozwieszała po całej Warszawie z nadzieją, że może udało im się uciec, może są gdzieś ciężko ranni (zdjęcie poniżej).”

Poniżej zamieszczamy dwa zdjęcia ułana Albina Jasińskiego wykonane w atelier, w mundurze Pułku 3. Ułanów „Dzieci Warszawy” oraz pozostałe fotografie zarówno jego jak i jego najbliższych.
Za udostępnienie rodzinnych fotografii dziękujemy bardzo pani Beacie Płaczek i w Jej imieniu zwracamy się o pomoc w poszukiwaniach wszelkich dodatkowych informacji dotyczących osoby uł. Albina Jasińskiego.

Autor posta: Leszek Kasiarz

20 czerwca 2025 roku przedstawiciele Ochotniczego Szwadronu 3 Pułku Ułanów Śląskich na zaproszenie Mysłowickiego Towarzystwa Historycznego im. Jacoba Lustiga wzięli udział w Obchodach Narodowego Dnia Powstań Śląskich w Mysłowicach.
Ochotniczy Szwadron 3 Pułku Ułanów Śląskich odtwarzając uroczystości jakie miały tu miejsce 103 lata wcześniej wystawił oddział składający się z trójkonnej taczanki Wz.36 z ckm Wz.30 na podstawie kawaleryjskiej i dwóch sekcji konnych. Oddział przemaszerował od Powstańczej Strefy Pamięci przy nieczynnej już kopalni „Mysłowice” do Centralnego Muzeum Pożarnictwa gdzie zaprezentował licznie zgromadzonej publiczności pokaz musztry konnej oraz władania szablą i lancą z konia.
Po drodze odwiedzimy mysłowicki rynek i plac Wolności gdzie zostały złożone kwiaty pod pomnikiem kardynała Hlonda i tablicą pamiątkową w ratuszu. W tym samym miejscu w dniu 20 czerwca 1922 roku mieszkańcy Mysłowic witali szwadron reprezentacyjny Pułku 3. Ułanów „Dzieci Warszawy” dowodzony przez rtm. Ignacego Kowalczewskiego który wkroczył do miasta w ramach uroczystości przyłączenia części Górnego Śląska do Rzeczypospolitej Polskiej.

Autor posta: Leszek Kasiarz

W dniu 14 czerwca 2025 roku przypadła dokładnie 106 rocznica zajęcia Łokiszyna w 1919 roku siłami całego Pułku 3. Ułanów „Dzieci Warszawy”.
Na pamiątkę tego zwycięstwa od roku 1938 3 Pułk Ułanów Śląskich obchodził uroczyście w tym dniu swoje Święto Pułkowe.
W tym roku stowarzyszenie Ochotniczy Szwadron 3 Pułku Ułanów Śląskich obchodzi okragłą 15 rocznicę swego istnienia.

Nasza działalność statutowa to pielęgnowanie i utrwalanie historii związanej z kawalerią polską a w szczególności 3 Pułku Ułanów Śląskich. To także organizacja imprez i uroczystości patriotycznych utrwalających w pamięci chwałę polskiego oręża oraz popularyzujących dziedzictwo kulturowe ziemi śląskiej. Członkowie stowarzyszenia Ochotniczy Szwadron 3 Pułku Ułanów Śląskich są zaangażowani w prowadzenie działalności kulturalnej, oświatowej i edukacyjnej a także organizacji szkoleń, pokazów i rajdów konnych o charakterze kawaleryjskim, promując przy okazji ideę jeździectwa konnego. Sekcja sportowa szwadronu cyklicznie bierze udział w zawodach konnych i Kawaleryjskich Mistrzostwach Konnych „Militarii”.
Stowarzyszenie współpracuje na codzień zarówno z 5 Pułkiem Chemicznym z Tarnowskich Gór jak i 13 Brygadą Wojsk Obrony Terytorialnej z Katowic. Utrzymuje także stałe kontakty ze Szkołą Podstawową nr. 8 im. P3UŚ w Tarnowskich Górach oraz Zespołem Szkół Zawodowych w Knurowie.
Oczywiście nie sposób jest tu wymienić wszystkich tych działań w których brali udział członkowie naszego stowarzyszenia na przestrzeni minionych 15 lat naszego istnienia.
Wymienię więc tylko te najważniejsze:

Stowarzyszenie zostało po raz pierwszy zarejestrowane 26 lutego 2010 roku pod nazwą HUSARIA POLSKA VERA GLORIA PATRIA REGIMENT IM. JANA III SOBIESKIEGO HONOROWEJ RESURSY SZLACHTY W POLSCE.
W okresie tym ówcześni członkowie stowarzyszenia zajęli się kultywowaniem tradycji kawalerii polskiej XVII wieku.

21 października 2011r. zmieniono nazwę na JAZDA POLSKA VERA GLORIA PATRIA REGIMENT IM. JANA III SOBIESKIEGO HONOROWEJ RESURSY SZLACHTY W POLSCE.

W tym czasie równolegle w kilku ośrodkach jeździeckich na terenie Górnego Śląska pasjonaci kawalerii II Rzeczypospolitej Polskiej organizowali już wspólne ćwiczenia i pokazy kawaleryjskie by na przełomie 2012 i 13 roku stworzyć trzy sekcje w Żorach, Pszczynie i Zabrzu.

29.04.2015r. zmieniono nazwę na „OCHOTNICZY SZWADRON 3 PUŁKU UŁANÓW ŚLĄSKICH”

W tym samym roku w Pszczynie odbył się pierwszy popis szwadronu przed komisją Federacji Kawalerii Ochotniczej zrzeszające organizacje kawaleryjskie w barwach pułków kawalerii II RP z całej Polski.

Przełomowym rokiem w działalności stowarzyszenia OCHOTNICZY SZWADRON 3 PUŁKU UŁANÓW ŚLĄSKICH okazał się rok 2017 kiedy to
10 kwietnia Kapituła Barw i Tradycji Kawalerii i Artylerii Konnej II RP na posiedzeniu w Grudziądzu nadała nam prawo do noszenia barw 3 Pułku Ułanów Śląskich i organizacji Święta Pułkowego.

9 czerwca 2017 stowarzyszenie Ochotniczy Szwadron 3 Pułku Ułanów Śląskich otrzymało Sztandar, którego ojcem chrzestnym został płk Zbigniew Makowiecki – ostatni żyjący oficer Pułku 3 Strzelców Konnych im. Hetmana Polnego Koronnego Stefana Czarnieckiego, a matką chrzestną pani Anna Maria Anders ówczesna Ambasador RP we Włoszech, córka gen. Władysława Andersa.

21 października 2017 zorganizowaliśmy wystawę w stajniach dworskich przy Muzeum Zamkowym w Pszczynie poświęconą w całości 3 Pułkowi Ułanów Śląskich.

Wiosną 2018 roku kawalerzyści naszego szwadronu brali udział w kręceniu filmu „Lawina” którego premiera odbyla się w dniu 15 marca w Warszawie.

15 sierpień 2018 uczestniczyliśmy w Defiladzie Stulecia w Warszawie w 100. rocznicę odzyskania niepodległości.

W roku następnym zrealizowaliśmy pierwszą część projektu odtworzenia trasy jaką 3 Pułk Ułanów Śląskich przeszedł we wrześniu 1939 roku.
Od 30 sierpień do 1 września 2019 odbył się I Rajd Konny Szlakiem Bojowym 3PUŚ z Tarnowskich Gór do Woźnik, gdzie odbyły się uroczystości 80-tej rocznicy bitwy pod Woźnikami. W Woźnikach na Górze Florjańskiej nastąpiło uroczyste odsłonięcie tablicy pamiątkowej zaprojektowanej i ufundowanej przez nasze stowarzyszenie.

Kolejny II Rajd Konny Szlakiem Bojowym 3PUŚ z Tarnogrodu do Tomaszowa Lubelskiego zorganizowaliśmy w terminie 23-30 sierpień 2020.

W dniach 29-30 maja 2021 kawalerzyści naszego szwadronu pokonali kolejny odcinek III Rajdu Konnego Szlakiem Bojowym 3PUŚ tym razem z Cieszowa do Gniazdowa. Trasa rajdu biegła przez Koszęcin gdzie od 28 sierpnia do 1 września w lesie na wschód od miasta stacjonował 1. szwadron 3PUŚ.

19 czerwca roku 2021 odsłoniliśmy w Tarnowskich Górach przy ulicy Sienkiewicza 1 tablicę pamiątkową poświęconą ostatniemu dowódcy Pułku 3. Ułanów płk. Czesławowi Chmielewskiemu.

Już rok później zaprojektowaliśmy kolejną tablicę pamiątkową poświęconą P.3.U. odsłonięcie której odbyło się w ramach naszego Święta Pułkowego w dniu 11 czerwiec 2022 . Tablica ta została zamontowana na bramie koszar w Tarnowskich Górach gdzie pułk stacjonował od roku 1922 do sierpnia 1939.

14 października 2023 stowarzyszenie brało udział w jubileuszowym XXV Kawaleryjskim Hubertusie w Świerklańcu.

22 października 2023 zorganizowano Wielką Rewię Kawalerii na krakowskich błoniach gdzie oczywiście nie mogło zabraknąć przedstawicieli Ochotniczego Szwadronu 3 Pułku Ułanów Śląskich.

Po wieloletnich pracach związanych z wykonaniem repliki taczanki kawaleryjskiej Wz.36 z ckm Wz.30 , staraniem członka naszego stowarzyszenia w dniu 20 kwiecień 2024 nastąpiła jej oficjalna prezentacja.

2 września 2024 w 85. rocznicę Bitwy pod Woźnikami uchwałą Rady Miejskiej w Woźnikach zgłoszonej przez nasze stowarzyszenie rondo położone na Górze Floriańskiej nazwane zostało „Rondem im. 3 Pułku Ułanów Śląskich”.

W tym samym roku, w dniu 6 października, Ochotniczy Szwadron 3 Pułku Ułanów Śląskich po raz pierwszy zajął się organizacją Mszy Świętej w intencji żołnierzy garnizonu Tarnowskie Góry – 3P.U.Ś. i 11P.P.

W dniach 11-13 kwiecień 2025 zorganizowaliśmy kolejny już , tym razem V Rajd Konny Szlakiem Bojowym 3PUŚ z Gniazdowa do Zawiercia.

W tym roku nasze Święto Pułkowe połączone z uroczystościami rocznicowymi odbyło się 14 czerwca 2024 roku kolejny już raz w wybudowanym w latach 1829-30 przepięknym neoklasycystycznym pałacu rodu Hohenlohe Ingelfingen w Koszęcinie, będącym obecnie siedzibą Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk” im. Stanisława Hadyny.

W imieniu Stowarzyszenia Ochotniczy Szwadron 3 Pułku Ułanów Śląskich chciałbym podziękować wszystkim gościom przybyłym na naszą uroczystość a w szczególności Pani Wiceprzewodniczącej Komisji Kapituły Odznaki Honorowej za Zasługi dla Województwa Śląskiego pani Małgorzacie Mańka oraz dowódcy tarnogórskiego 5. Pułku Chemicznego im. gen. broni Leona Berbeckiego panu Pułkownikowi Juliuszowi Sawickiemu.

Autor posta: Leszek Kasiarz

 

Jak już wcześniej informowaliśmy w dniach 11-13 kwietnia 2025 odbył się V. Rajd Konny Szlakiem Bojowym 3 Pułku Ułanów Śląskich. Podstawą do opracowania trasy przejazdu były wspomnienia opisane na gorąco w 1940 roku w obozie jenieckim Murnau przez mjr. Jana Zapolskiego z-cę dowódcy pułku. Ten rękopis „Dziennika Działań Bojowych 3 Pułku Ułanów Śląskich z września 1939” znajduje się obecnie w zbiorach Instytutu Polskiego i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie. Zapiski dotyczące dnia drugiego września mówią nam iż po bitwie pod Woźnikami pułk około godz.10.00 zebrał się na zachodnim skraju Gniazdowa organizując przejściowy punkt oporu dla dalszego powstrzymania ruchu nieprzyjaciela i dania Krakowskiej Brygadzie Kawalerii czasu na spokojne odejście od linii wroga.

Następnie 3 Pułk Ułanów Śląskich organizuje się w południowo-wschodniej części miejscowości Rzeniszów skąd odmaszerował marszem ubezpieczonym w kierunku Siewierza a następnie przez Żelisławice i Niwki do rejonu Poręby.

O godzinie 19.00 pułk zajmował następujące pozycje:

1 szwadron z ckm – Niwki

2 szwadron z ckm – płnocno-zachodni skraj Poręby w rejonie fabryki maszyn

4 szwadron, dowództwo pułku – wschodnia część Poręby

pluton kolarzy – dozór szosy do Siewierza a następnie zachodni skraj Dziechciarzy

tabory –  wschodni skraj Poręby

sztab brygady – Zawiercie

O godzinie 23.00 dowódca Krakowskiej Brygady Kawalerii wydał rozkaz do wymarszu w rejon Pradła – Szczekociny.

Trasa V. Rajdu Konnego Szlakiem Bojowym 3 Pułku Ułanów Śląskich prowadziła w tym roku z Gniazdowa przez Rzeniszów do Żelisławic. Na tamtejszym cmentarzu członkowie stowarzyszenia zapalili symboliczne znicze na grobie kpr. Stanisława Machury który służył w orkiestrze 3 Pułku Ułanów Śląskich i wraz ze swoim pułkiem 2 września 1939 roku przechodził tuż obok swego rodzinnego domu. Następnym punktem rajdu była miejscowość Poręba gdzie uczestnicy zatrzymali się w ośrodku zaprzyjaźnionego Jurajskiego Szwadronu Kawalerii. W niedzielę 13 kwietnia nasi kawalerzyści zawitali do Zawiercia gdzie na Placu im. T. Stosika przy „Dębach Katyńskich” wzięli udział w uroczystościach poswięconych pamięci ofiar Zbrodni Katyńskiej.

Zamieszczone poniżej zdjęcia pochodzą z lokalnych portali internetowych  z Koziegłów, Myszkowa i Zawiercia.

Autor posta:  Leszek Kasiarz

W dniu 11 maja 2025 r. w Sportowym Klubie Jeździeckim „Szwadron – Rybnik” odbyły się ćwiczenia członków Ochotniczego Szwadronu 3 Pułku Ułanów Śląskich oraz szkolenie nieetatowego plutonu rozpoznania konnego 13 Śląskiej Brygady Obrony Terytorialnej.
Łącznie w zajęciach wzięło udział ponad dwudziestu kawalerzystów tworzących cztery sekcje które zapoznały się praktycznie z musztrą konną prowadzoną w trzech podstawowych chodach – stępie, kłusie i galopie.
Po tak intensywnych zajęciach kiełbasy prosto z ogniska smakowały wszystkim wyśmienicie.
Wielkie podziękowania dla właściciela ośrodka jeździeckiego i dowódcy stowarzyszenia Ochotniczy Szwadron 3 Pułku Ułanów Śląskich rtm. Zbigniewa Kamczyk-Godowskiego za udostępnienie nam nie tylko samego ośrodka ale i swoich koni oraz przygotowanie poczęstunku.

Ku chwale kawalerii !!!

Autor posta:    Leszek Kasiarz

 

Z przykrością chcemy poinformować, iż 30 kwietnia w wieku lat 90 odeszła od nas pani Teresa Niegolewska – córka ostatniego dowódcy Pułku 3. Ułanów Śląskich stacjonującego w Tarnowskich Górach, pułkownika Czesława Chmielewskiego.

Ceremonia pogrzebowa odbyła się 07.05.2025 w kaplicy głównej na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie.

Pani Teresa utrzymywała z naszym stowarzyszeniem ścisły kontakt od wielu lat przekazując nam w tym okresie wiele zdjęć i dokumentów dotyczących jej taty. Płk Czesław Chmielewski na dwa lata przed wybuchem II Wojny Światowej zamieszkał wraz z rodziną w Tarnowskich Górach obejmując dowództwo Pułku 3. Ułanów.

W dniu 19 czerwca 2021 roku na elewacji domu przy ul. Sienkiewicza 1 w którym przed wojną mieszkał płk Czesław Chmielewski z inicjatywy Ochotniczego Szwadronu 3 Pułku Ułanów Śląskich odsłonięto tablicę pamiątkową jego imienia. W uroczystościach tych jako gość specjalny uczestniczyła oczywiście córka pułkownika wraz z rodziną.

Jej słowa które wtedy wypowiedziała już na zawsze pozostaną w naszej pamięci:

„Dziękuję z całego serca, nawet nie wiecie, jak mnie to cieszy. Jestem z Tarnowskimi Górami i tym miejscem bardzo związana. Ojciec był wspaniałym człowiekiem. Kochał swoje dzieci i kochał żołnierzy. Nie wiadomo, kogo bardziej – mówiła z uśmiechem Teresa Niegolewska, córka pułkownika wspominając, jak wymykała się z domu do koszar, stawała pod bramą i prosiła, żeby wpuścić ją do taty. – Ułani traktowali mnie jak członka rodziny”.

Wśród zdjęć które znalazły się w naszym szwadronowym archiwum znalazła się fotografia zaledwie kilku letniej Teresy która w 1938 roku na terenie koszar tarnogórskich Pułku 3. Ułanów Śląskich w stroju ludowym wita biskupa polowego Wojska Polskiego Józefa Feliksa Gawlinę.

Po zakończeniu II Wojny Światowej rodzina płk. Czesława Chmielewskiego borykała się z wieloma problemami które przeżywali wszyscy byli oficerowie II RP …

Oto kilka fragmentów dotyczących tego okresu życia śp. Teresy Niegolewskiej opublikowanymi przez Centrum Dialogu Przemiany – Muzeum Szczecińskie :

„Golesze, w powiecie Piotrków Trybunalskich, w których mieszkali Chmielewscy, był pięknym 640-hektarowym majątkiem. Mama Teresy odziedziczyła go wraz z rodzeństwem po dziadkach. Wyjechała, gdy wyszła za mąż za oficera zawodowego. Wróciła w 1939 r. Tu było jej rodzinne gniazdo. Nikt nie wyobrażał sobie życia w innym miejscu.

– Podczas wojny ludzie z oddziału Hubala przyjeżdżali do nas po żywność, Hubal był kolegą ojca – wspomina Teresa z Chmielewskich Niegolewska. – Potem, po rozwiązaniu oddziału, u nas ukrywali się jego członkowie. Przez cztery lata ukrywaliśmy też Żyda. Codziennie w kuchni przygotowywane były makarony z całych jaj i pakowane w paczki, które mama wysyłała do znajomych w obozach.

Rodzina szczęśliwie wojnę przetrwała. Ojciec był optymistą, nie wierzył, że Polskę zajmą Rosjanie.

Pierwszy bolszewik zjawił się w majątku 23 stycznia 1945 r. Teresa leżała chora w pokoju, w którym było jeszcze dziewięciu uciekinierów z Warszawy, po Powstaniu Warszawskim. Nie wiadomo dlaczego, ludzie zaczęli wiwatować na cześć czerwonoarmisty. Ten podbiegł do ojca Teresy, wyrwał mu zegarek, a potem zbliżył się do łóżeczka dziewczynki. Jednym ruchem zrzucił kołdrę, złapał ręką za nogę dziecka i zrzucił je na ziemię. Zaczął dźgać materac bagnetem. Wiwatującym głos zamarł na ustach.

Wkrótce przyszły wieści, że rozparcelowano już pobliskie rodzinne majątki: Karolinów i Modrzewek. Do Goliszów komisja, która parcelowała, przyjechała na początku lutego.

– Zażądali po 60 kołder, poduszek i ręczników, nie przyjmując do wiadomości, że wszystko jest już rozdane – wspomina Teresa Niegolewska. – Zamknęli spiżarnię, pozbawiając nas całkowicie żywności.

Rodzina przetrwała dzięki służbie i okolicznym mieszkańcom. Ci reagowali ze śmiechem na pytania komisji, która chciała koniecznie znaleźć dowody wyzysku i nieludzkiego traktowania ludu przez „panów”. Ojca Teresy aresztowano. Reszta rodziny zamieszkała w maleńkiej służbówce, w Tomaszowie Mazowieckim”.

„Zapis o pochodzeniu nie ułatwiał życia. Teresie Chmielewskiej zapisano na świadectwie szkolnym: wszechstronnie uzdolniona, bardzo pilna, osiąga wyniki bardzo dobre. A dalej: ojciec kandydatki przedwojenny oficer zawodowy, kandydatka społecznie mało aktywna. W „Uwagach” delegat ministra szkolnictwa wyższego ds. młodzieży wydał wyrok: do egzaminu dopuścić, lecz nie przyjąć na uczelnię. Nie wiedziała o tym, próbowała zdawać na filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Zdziwiła się słysząc pytanie: czy wyszłaby pani za oficera przedwojennego? Nie, bo za stary, odpowiedzią rozbawiała całą komisję, która jednak zastosowała się do nakazu władz. Na UJ Teresa nie dostała się. Ojciec był zwalniany z pracy pod byle pretekstem. Matce, która przed wojną skończyła m. in. 2-letni kurs ogrodnictwa na UJ, zaproponowano pracę zgodnie z kwalifikacjami: sortowanie ziemniaków. Spokój dano im dopiero po latach”.

Śp. Teresa Niegolewska związana ściśle z naszą Rodziną Pułkową już na zawsze pozostanie w naszej pamięci …

                           „Requiescat in pace et in amore”

Zamieszczone zdjęcia pochodzą z naszego archiwum szwadronowego, redakcji czasopisma „Gwarek” oraz internetu.

Autor posta: Leszek Kasiarz

Tydzień przed Świętami Wielkiej Nocy, w dniach 11-13 kwietnia 2025 odbędzie się kolejna, 5-ta już edycja rajdu konnego szlakiem bojowym 3 Pułku Ułanów Śląskich.
W tym roku pokonamy odcinek jaki pułk w dniu 2 września 1939 roku przebył bezpośrednio po bitwie pod Woźnikami. Przejedziemy konno od miejscowości Gniazdów przez Rzeniszów i Żelisławice do miejscowości Poręba gdzie zatrzymamy się w ośrodku zaprzyjaźnionego Jurajskiego Szwadronu Kawalerii.
Dzięki panu Czesławowi Machurze będziemy mieli okazję wysłuchać historii o jego ojcu który we wrześniu 1939 roku wraz z pułkiem przeszedł tą samą trasę mijając po drodze swój dom rodzinny w Żelisławicach.
Kpr. Stanisław Machura jako żołnierz nadterminowy służył w orkiestrze 3 Pułku Ułanów Śląskich.
20 września dostał się do niewoli niemieckiej pod Tomaszowem Lubelskim, udało się mu jednak uciec z transportu kolejowego pod Krakowem. Po kilku dniach dotarł do rodzinnego domu w Żelisławicach gdzie zmarł w 1997 roku i został pochowany na miejscowym cmentarzu.
Członkowie stowarzyszenia Ochotniczy Szwadron 3 Pułku Ułanów Śląskich będą mieli okazję odwiedzić, złożyć kwiaty i zapalić znicze na mogile byłego żołnierza naszego pułku.
Pan Czesław Machura udostępnił nam kilka fotografii dotyczących swego taty które publikujemy poniżej.
Uwieczniono na nich orkiestrę pułkową zarówno na terenie koszar w Tarnowskich Górach jak i na tarnogórskim rynku. Ponadto możemy zobaczyć kolorowane zdjęcie portretowe kpr. Stanisława Machury ze znakiem pułkowym na na lewej kieszeni kurtki mundurowej.

Życzymy wszystkim uczestnikom bezpiecznych i wspaniałych przeżyć na trasie naszego rajdu …

Autor tekstu: Leszek Kasiarz